Informazione
ARTEL GEOPOLITIKA by www.artel.co.yu
office@...
Datum: 07 decembar 2002
STA JE MEDUNARODNA KRIZNA GRUPA I STA ONA HOCE?
Dr Milan Tepavac
Beograd, Jugoslavija
miltep@...
Celokupno bavljnje ove grupe grupe Jugoslavijom, Srbijom, Crnom Gorom
i Kosmetnom moze da se okarakterise kao antisrpski rasizam i
predstavlja medunarodni zlocin iz nadleznosti Medunarodnog
krivicnog suda, kao i ugrozavanje mira, bezbednosti i stabilnosti
u jugoistocnoj Evropi.
Medunarodna krizna grupa (MKG) objavila je 3.12. o.g. izvestaj
u kome ocenjuje da odgovornost za aferu trgovanja oruzjem
SR Jugoslavije sa Irakom lezi na zvanicnicima SRJ i Srbije,
koji nisu uspeli da prekinu intenzivno krsenje medunarodnog
embarga zapoceto u vreme rezima Slobodana Milosevica.
"Najvisi zvanicnici, medu kojima su predsednik Vojislav
Kostunica, premijer Dragisa Pesic, premijer Srbije Zoran
Dindic, savezni ministar odbrane Velimir Radojevic, nacelnik
Generalstaba i savezni i srpski ministri unutrasnjih poslova
ili su znali za prodaju oruzja, a nisu ucinili nista da je
zaustave, ili je trebalo da znaju i da na osnovu toga deluju",
navodi se u izvestaju MKG.
U izvestaju pod nazivom "Naoruzavanje Sadama -
jugoslovenska veza" ocenjuje se da je "transakcijama
sa SRJ, RS, Federacijom BiH i verovatno Crnom Gorom, Iraku
mozda pruzena pomoc u razvijanju primitivnih raketa,
odrzavanju ili razvijanju hemijskog oruzja, te popravci i
konzervaciji konvencionalnog oruzja".
U slucaju da Beograd ne ispuni medunarodne obaveze,
preporucuje se ukidanje finansijske i ekonomske pomoci
zemlji, sto bi obuhvatalo i status stalnih normalnih
trgovinskih odnosa sa SAD i programe koje finansiraju
Svetska banka i Medunarodni monetarni fond.
Americka vlada, ovoga puta, ne prihvata izvestaj
Medunarodne krizne grupe koja je iznela ozbiljne
optuzbe protiv Beograda zbog vojne saradnje Jugoslavije
sa Irakom, izjavio je za Bi-Bi-
Si funkcioner Stejt dipartmenta koji je zeleo da ostane
anoniman. Prema britanskom radiju, isti izvor u Stejt
dipartmentu smatra da "izvestaj MKG sadrzi spekulativne
ocene i tvrdnje, kao i materijalne greske".
Povodom ovog njenog najnovijeg uplitanja u unutrasnje
stvari Jugoslvije, savezni ministar unutrasnjih poslova
Z. Zivkovic rekao je ovih dana: "Sta je Medunarodna krizna
grupa. Ne znam poziciju te organizacije i ne interesuje me
njihovo misljenje, posebno znajuci njihove saradnike u
Jugoslaviji". Ipak, trebalo bi da ga itekako ova grupa i
njeni saradnici interesuju.
Dakle, ko je taj "trust mozgova", ta grupa? Sta to ona zeli
kada je o nama rec?
Ta veoma uticajna grupa na vlade zapadnih zemalja ima
svoje ispostave u mnogim zemljama sveta i u Srbiji i Crnoj
Gori i raspolaze sa velikim sredstvima sam Soros, koji je
u Upravi Grupe, ne zna kud ce se parama koje je nagomilao -
i velikom mrezom svojih saradnika u mnogim zemljama.
Ima sediste u Briselu, a spostave u svim bivsim jugoslovenskim
republikama, a nedavno se ustolicila i u Beogradu i dobila
publicitet u nasim medijima. Prica se da je njen beogradski
sef Dzejms Lajon pobegao iz Jugoslavije ovih dana nakon
ove poslednje afere sa pricom o izvozu oruzja u Irak, sto
on u svom pismu listu "Politika" demantuje i pri tome
izrice, ko bi rekao, par lepih reci o Srbiji, iako se
ogranicio na Gucu pa veli: "Ljudi u Srbiji pricaju toliko
negativnih stvari o sopstvenoj zemlji da je osvezavajuce
videti sabor u Guci kao jednu od dobrih stvari u Srbiji"!
Eto, saznajemo od tog vrsnog poznavanja stanje u Srbiji
da u njoj ima bar jedna dobra stvar - sabor gde se duva u muzicke
instrumente i peku volovi na raznju. I da ima dosta Srba
koji Srbiju manje vole od njega, sto je verovatno ziva
istina.
Ono sto je bitno za nas u citavoj stvari jeste da se ova
Grupa od, od 1997. godine, kada je pocela da se bavi nama,
ustremila na srpski narod i svestrano angazovala za
razbijanje Jugoslavije kao drzave, one prethodne i ove
sadasnje, i srpskog nacionalnog korpusa u svim svojim
mnogobrojnim tekstovima i knjigama. Od tada do danas ona
je napisala i objavila 92 izvestaja i analize o Srbiji,
Jugoslaviji, Crnoj Gori i Kosvu i Metohiji, na racunajuci
tu tekstove koji se odnose na Bosnu i Hercegovinu i
Makedoniju gde se takode, naravno, doticu nas! Svi ti
tekstoji mogu manje-vise da se karakterisu kao antisrpski rasizam,
ponekad najgore i najnize vrste. Zagovara se i propagira
mrznja prema srpskom narodu i komadanje njegove drzave na
taj nacin sto se podstice secesija Crne Gore od Jugoslavije,
Kosovo i Metohija od Srbije i Jugoslavije i uopste se posdstice
komadanje, to jest unistenje drzave srpskog naroda.
Ta i takva njena delatnost ne ugrozaava samo mir u Jugoslaviji
i na Balkanu, nego sigurno derstabilizuje citav region kao i
mir u Evropi.
Svi ti tekstovi nalaze se na veb sajtu Grupe - www.crisisweb.org .
To ni nije nikakvo cudo kada se ima u vidu personalni sastav
njene uprave.
Njen personalni sastav se naravno s vremenom menjao, ali njena
antisrpska politika nije, ona je bila konstantna. Sadasnju
njenu upravu sacinjavaju i neke nama po zlu poznate licnosti.
Sadasnju upravu cine: predsednik je Marti Ahtisari, bivsi
predsednik Finske i "cuveni" kreator, zajedno sa Viktorom
Cernomirdinom, jos cuvenijeg ultimatuma na osnovu kojeg se
moralo predati Kosovo i Metohiju pod okupaciju NATO pakta
i potpisati takozvani Vojnotehnicki sporazum u Kumanovu;
Stiven Solarz, bivsi SAD konkresmen; Marija Livanos Kataj;
Garet Evans, bivsi ministar inostranih poslova Australije;
Daniel Abraham; Morton Abramovic, bivsi ambasador i pomocnik
ministra inostranih poslova SAD; Kenet Adelman, bivsi
ambasador SAD; Luis Arbur, bivsi glavni tuzilac tzv.
Medunarodnog krivicnog tribunala za prethodnu Jugoslaviju;
Saud Nasir al Sabah, bivsi ambasador Kuvajta u V. Britaniji
i SAD; Ricard Alen, bivsi savetnik predsednika SAD; Oskar
Arias Sancez, bivsi predsednik Kostarike i dobitnik Nobelove
nagrade; Ersin Arioglu iz Turske; Ema Bonino, clan Evropskog
parlamenta; Zbignjev Bzezinski, bivsi savetnik predsednika
SAD za nacionalnu bezbednost; Ceril Karolus, raniji ambasador
Juzne Afrike u Londonu; Viktor Cu iz Hong-Konga; Vesli Klark, bivsi
glavnokomandujuci NATO snaga u Evropi i zapovednik tih snaga
pri agresiji na SR Jugoslaviju; Ufe Jeleman-Jensen, raniji ministar
inostranih poslova Danske; Mark Ajskens, raniji premijer
Belgije; Marika Falen, ranije svedski ambasador; Joici
Funabasi, japanski pisac i zurnalista; Bronislav Geremek,
bivsi ministar inostranih poslova Poljske; I.K. Gujral, bivsi
indijski premijer; Njegovo Kraljevsko Visocanstvo Elhasan bin
Talal; Karla Hils, ranije ministar u vladi SAD; Asma Jahangir,
Pakistanac, bivsi predsednik Komisije za ljudsska prava te
zemlje; Elen Dzonson Sirlif, bisi ministar finansija Liberije;
Mihail Kodorkovski, iz naftne industrije Rusije; Elion F. Kulik,
Amerikanac; Dzoan Lidom-Akerman, pisac i zurnalist iz SAD; Todurg Mulia
Lubis, pisac i advokat za ljudska prava iz Indonezije; Barbara
Mekdugal, ranije ministar inostranih poslova Kanade; Mo Moulam,
radije drzavni sekretar, V. Britanija; Ajo Obe, Nigerija;
Kristina Okrent, novinar i pisac iz Francuske; Fridber Pfleger,
predsednik Spoljnopolitickog komiteta Bundestaga za EU;
Surin Pitsuvam, raniji ministar inostranih poslova Tajlanda;
Itamar Rabinovic, predsednik telavivskog univerziteta, ranije
ambasador u SAD i glavni pregovarac sa Sirijom; Fidel V. Ramos,
raniji predsednik Filipina; Mohamed Sahnun, specijalni savetnik
generalnog sekretara UN za Afriku; Salim A. Salim, raniji
premijer Tanzanije i generalni sekretar Organizacije africkog
jedinstva; Daglas Sen, SAD; Vilijam Soukros, pisac i novinar,
V. Britanija; Dzordz Soros, miltimilijarder i predsednik
Otvorenog drustva; Edvard Stajn, raniji ministar inostranih
poslova Gvatemale; Par Stenbak, raniji ministar inostranih
poslova Finske; Torvald Stoltenberg, raniji ministar inostranih
poslova Norveske a pre toga "u mirovnim misijama" na prostoru
prethodne Jugoslavije u ratnom pozaru; Vilijam O. Tajlor,
novinar bostonskog "Globe"-a; Ed van Tijn, bivsi ministar unutrasnjih
poslova Holandije; Simon Veil, raniji predsednik Evropskog
parlamenta i ministar u francuskoj vladi; Sirli Vilijams,
ranije ministar za obrazovanje i nauku V. Britanije i clan
Doma lordova; Jausie Jozef Vu, generalni sekretar predsednika
Tajvana; Grigori Javlinski, sef partije "Jabloko" i poslanik
Ruske dume; Uta Zapf, predsednik Komiteta Bundestaga za razoruzanje
i zabranu proliferacije.
Tim i takvim svojim radom ova grupa cini nesto sto je inkriminisano
savremenim medunarodnim pravom. Naime, caln 20 Medunarodnog pakta
o gradanskim i politickim pravima zabranjuje "svako zagovaranje
nacionalne, rasne ili verske mrznje koje predstavlja podsticanje
na diskriminaciju, neprijateljstvo ili nailje". A clan 7 Statuta
Medunarodnog krivicnog suda, u stavu 1 pod (h) inkriminise takve
radnje - u vezi sa clanom 25 Statuta - kao medunarodno krivicno
delo, kao zlocin, protiv covecnosti.
Ovaj tekst, koji pre svega sluzi za upoznavanje javnosti sa
delatnoscu jedne grupe ljudi na raspirivanju putem sredstava
javnog informisanja antisrpske rasisisticke mrznje a u cilju
da navedu vlade stranih zemalja na zauzimanje antisrpskih
politickih stavova i krsenje medunarodnog prava i politickih
standarda usvojenih u UN i u OEBS-u. - ujedno je i krivicna prijava
Medunarodnom krivicnom sudu da pokrene postupak protiv odgovornih
lica ove Grupe zbog rasizma i da joj se zabrani da nastavi
sa takvom svojom delatnoscu a da se srpskom narodu, Jugoslaviji
i Srbiji nadoknadi pricinjena steta.
office@...
Datum: 07 decembar 2002
STA JE MEDUNARODNA KRIZNA GRUPA I STA ONA HOCE?
Dr Milan Tepavac
Beograd, Jugoslavija
miltep@...
Celokupno bavljnje ove grupe grupe Jugoslavijom, Srbijom, Crnom Gorom
i Kosmetnom moze da se okarakterise kao antisrpski rasizam i
predstavlja medunarodni zlocin iz nadleznosti Medunarodnog
krivicnog suda, kao i ugrozavanje mira, bezbednosti i stabilnosti
u jugoistocnoj Evropi.
Medunarodna krizna grupa (MKG) objavila je 3.12. o.g. izvestaj
u kome ocenjuje da odgovornost za aferu trgovanja oruzjem
SR Jugoslavije sa Irakom lezi na zvanicnicima SRJ i Srbije,
koji nisu uspeli da prekinu intenzivno krsenje medunarodnog
embarga zapoceto u vreme rezima Slobodana Milosevica.
"Najvisi zvanicnici, medu kojima su predsednik Vojislav
Kostunica, premijer Dragisa Pesic, premijer Srbije Zoran
Dindic, savezni ministar odbrane Velimir Radojevic, nacelnik
Generalstaba i savezni i srpski ministri unutrasnjih poslova
ili su znali za prodaju oruzja, a nisu ucinili nista da je
zaustave, ili je trebalo da znaju i da na osnovu toga deluju",
navodi se u izvestaju MKG.
U izvestaju pod nazivom "Naoruzavanje Sadama -
jugoslovenska veza" ocenjuje se da je "transakcijama
sa SRJ, RS, Federacijom BiH i verovatno Crnom Gorom, Iraku
mozda pruzena pomoc u razvijanju primitivnih raketa,
odrzavanju ili razvijanju hemijskog oruzja, te popravci i
konzervaciji konvencionalnog oruzja".
U slucaju da Beograd ne ispuni medunarodne obaveze,
preporucuje se ukidanje finansijske i ekonomske pomoci
zemlji, sto bi obuhvatalo i status stalnih normalnih
trgovinskih odnosa sa SAD i programe koje finansiraju
Svetska banka i Medunarodni monetarni fond.
Americka vlada, ovoga puta, ne prihvata izvestaj
Medunarodne krizne grupe koja je iznela ozbiljne
optuzbe protiv Beograda zbog vojne saradnje Jugoslavije
sa Irakom, izjavio je za Bi-Bi-
Si funkcioner Stejt dipartmenta koji je zeleo da ostane
anoniman. Prema britanskom radiju, isti izvor u Stejt
dipartmentu smatra da "izvestaj MKG sadrzi spekulativne
ocene i tvrdnje, kao i materijalne greske".
Povodom ovog njenog najnovijeg uplitanja u unutrasnje
stvari Jugoslvije, savezni ministar unutrasnjih poslova
Z. Zivkovic rekao je ovih dana: "Sta je Medunarodna krizna
grupa. Ne znam poziciju te organizacije i ne interesuje me
njihovo misljenje, posebno znajuci njihove saradnike u
Jugoslaviji". Ipak, trebalo bi da ga itekako ova grupa i
njeni saradnici interesuju.
Dakle, ko je taj "trust mozgova", ta grupa? Sta to ona zeli
kada je o nama rec?
Ta veoma uticajna grupa na vlade zapadnih zemalja ima
svoje ispostave u mnogim zemljama sveta i u Srbiji i Crnoj
Gori i raspolaze sa velikim sredstvima sam Soros, koji je
u Upravi Grupe, ne zna kud ce se parama koje je nagomilao -
i velikom mrezom svojih saradnika u mnogim zemljama.
Ima sediste u Briselu, a spostave u svim bivsim jugoslovenskim
republikama, a nedavno se ustolicila i u Beogradu i dobila
publicitet u nasim medijima. Prica se da je njen beogradski
sef Dzejms Lajon pobegao iz Jugoslavije ovih dana nakon
ove poslednje afere sa pricom o izvozu oruzja u Irak, sto
on u svom pismu listu "Politika" demantuje i pri tome
izrice, ko bi rekao, par lepih reci o Srbiji, iako se
ogranicio na Gucu pa veli: "Ljudi u Srbiji pricaju toliko
negativnih stvari o sopstvenoj zemlji da je osvezavajuce
videti sabor u Guci kao jednu od dobrih stvari u Srbiji"!
Eto, saznajemo od tog vrsnog poznavanja stanje u Srbiji
da u njoj ima bar jedna dobra stvar - sabor gde se duva u muzicke
instrumente i peku volovi na raznju. I da ima dosta Srba
koji Srbiju manje vole od njega, sto je verovatno ziva
istina.
Ono sto je bitno za nas u citavoj stvari jeste da se ova
Grupa od, od 1997. godine, kada je pocela da se bavi nama,
ustremila na srpski narod i svestrano angazovala za
razbijanje Jugoslavije kao drzave, one prethodne i ove
sadasnje, i srpskog nacionalnog korpusa u svim svojim
mnogobrojnim tekstovima i knjigama. Od tada do danas ona
je napisala i objavila 92 izvestaja i analize o Srbiji,
Jugoslaviji, Crnoj Gori i Kosvu i Metohiji, na racunajuci
tu tekstove koji se odnose na Bosnu i Hercegovinu i
Makedoniju gde se takode, naravno, doticu nas! Svi ti
tekstoji mogu manje-vise da se karakterisu kao antisrpski rasizam,
ponekad najgore i najnize vrste. Zagovara se i propagira
mrznja prema srpskom narodu i komadanje njegove drzave na
taj nacin sto se podstice secesija Crne Gore od Jugoslavije,
Kosovo i Metohija od Srbije i Jugoslavije i uopste se posdstice
komadanje, to jest unistenje drzave srpskog naroda.
Ta i takva njena delatnost ne ugrozaava samo mir u Jugoslaviji
i na Balkanu, nego sigurno derstabilizuje citav region kao i
mir u Evropi.
Svi ti tekstovi nalaze se na veb sajtu Grupe - www.crisisweb.org .
To ni nije nikakvo cudo kada se ima u vidu personalni sastav
njene uprave.
Njen personalni sastav se naravno s vremenom menjao, ali njena
antisrpska politika nije, ona je bila konstantna. Sadasnju
njenu upravu sacinjavaju i neke nama po zlu poznate licnosti.
Sadasnju upravu cine: predsednik je Marti Ahtisari, bivsi
predsednik Finske i "cuveni" kreator, zajedno sa Viktorom
Cernomirdinom, jos cuvenijeg ultimatuma na osnovu kojeg se
moralo predati Kosovo i Metohiju pod okupaciju NATO pakta
i potpisati takozvani Vojnotehnicki sporazum u Kumanovu;
Stiven Solarz, bivsi SAD konkresmen; Marija Livanos Kataj;
Garet Evans, bivsi ministar inostranih poslova Australije;
Daniel Abraham; Morton Abramovic, bivsi ambasador i pomocnik
ministra inostranih poslova SAD; Kenet Adelman, bivsi
ambasador SAD; Luis Arbur, bivsi glavni tuzilac tzv.
Medunarodnog krivicnog tribunala za prethodnu Jugoslaviju;
Saud Nasir al Sabah, bivsi ambasador Kuvajta u V. Britaniji
i SAD; Ricard Alen, bivsi savetnik predsednika SAD; Oskar
Arias Sancez, bivsi predsednik Kostarike i dobitnik Nobelove
nagrade; Ersin Arioglu iz Turske; Ema Bonino, clan Evropskog
parlamenta; Zbignjev Bzezinski, bivsi savetnik predsednika
SAD za nacionalnu bezbednost; Ceril Karolus, raniji ambasador
Juzne Afrike u Londonu; Viktor Cu iz Hong-Konga; Vesli Klark, bivsi
glavnokomandujuci NATO snaga u Evropi i zapovednik tih snaga
pri agresiji na SR Jugoslaviju; Ufe Jeleman-Jensen, raniji ministar
inostranih poslova Danske; Mark Ajskens, raniji premijer
Belgije; Marika Falen, ranije svedski ambasador; Joici
Funabasi, japanski pisac i zurnalista; Bronislav Geremek,
bivsi ministar inostranih poslova Poljske; I.K. Gujral, bivsi
indijski premijer; Njegovo Kraljevsko Visocanstvo Elhasan bin
Talal; Karla Hils, ranije ministar u vladi SAD; Asma Jahangir,
Pakistanac, bivsi predsednik Komisije za ljudsska prava te
zemlje; Elen Dzonson Sirlif, bisi ministar finansija Liberije;
Mihail Kodorkovski, iz naftne industrije Rusije; Elion F. Kulik,
Amerikanac; Dzoan Lidom-Akerman, pisac i zurnalist iz SAD; Todurg Mulia
Lubis, pisac i advokat za ljudska prava iz Indonezije; Barbara
Mekdugal, ranije ministar inostranih poslova Kanade; Mo Moulam,
radije drzavni sekretar, V. Britanija; Ajo Obe, Nigerija;
Kristina Okrent, novinar i pisac iz Francuske; Fridber Pfleger,
predsednik Spoljnopolitickog komiteta Bundestaga za EU;
Surin Pitsuvam, raniji ministar inostranih poslova Tajlanda;
Itamar Rabinovic, predsednik telavivskog univerziteta, ranije
ambasador u SAD i glavni pregovarac sa Sirijom; Fidel V. Ramos,
raniji predsednik Filipina; Mohamed Sahnun, specijalni savetnik
generalnog sekretara UN za Afriku; Salim A. Salim, raniji
premijer Tanzanije i generalni sekretar Organizacije africkog
jedinstva; Daglas Sen, SAD; Vilijam Soukros, pisac i novinar,
V. Britanija; Dzordz Soros, miltimilijarder i predsednik
Otvorenog drustva; Edvard Stajn, raniji ministar inostranih
poslova Gvatemale; Par Stenbak, raniji ministar inostranih
poslova Finske; Torvald Stoltenberg, raniji ministar inostranih
poslova Norveske a pre toga "u mirovnim misijama" na prostoru
prethodne Jugoslavije u ratnom pozaru; Vilijam O. Tajlor,
novinar bostonskog "Globe"-a; Ed van Tijn, bivsi ministar unutrasnjih
poslova Holandije; Simon Veil, raniji predsednik Evropskog
parlamenta i ministar u francuskoj vladi; Sirli Vilijams,
ranije ministar za obrazovanje i nauku V. Britanije i clan
Doma lordova; Jausie Jozef Vu, generalni sekretar predsednika
Tajvana; Grigori Javlinski, sef partije "Jabloko" i poslanik
Ruske dume; Uta Zapf, predsednik Komiteta Bundestaga za razoruzanje
i zabranu proliferacije.
Tim i takvim svojim radom ova grupa cini nesto sto je inkriminisano
savremenim medunarodnim pravom. Naime, caln 20 Medunarodnog pakta
o gradanskim i politickim pravima zabranjuje "svako zagovaranje
nacionalne, rasne ili verske mrznje koje predstavlja podsticanje
na diskriminaciju, neprijateljstvo ili nailje". A clan 7 Statuta
Medunarodnog krivicnog suda, u stavu 1 pod (h) inkriminise takve
radnje - u vezi sa clanom 25 Statuta - kao medunarodno krivicno
delo, kao zlocin, protiv covecnosti.
Ovaj tekst, koji pre svega sluzi za upoznavanje javnosti sa
delatnoscu jedne grupe ljudi na raspirivanju putem sredstava
javnog informisanja antisrpske rasisisticke mrznje a u cilju
da navedu vlade stranih zemalja na zauzimanje antisrpskih
politickih stavova i krsenje medunarodnog prava i politickih
standarda usvojenih u UN i u OEBS-u. - ujedno je i krivicna prijava
Medunarodnom krivicnom sudu da pokrene postupak protiv odgovornih
lica ove Grupe zbog rasizma i da joj se zabrani da nastavi
sa takvom svojom delatnoscu a da se srpskom narodu, Jugoslaviji
i Srbiji nadoknadi pricinjena steta.
ARTEL GEOPOLITIKA by www.artel.co.yu
office@...
Datum: 07 decembar 2002
Ugrozenost cirilice - vrh ledenog brega
Zivadin Jovanovic
Rec na sednici Veca gradjana 14 novembra 2002. g. povodom predloga
Deklaracije o zastiti cirilice
Cirilica je ugrozena. Zato podrzavam predlog Deklaracije o zastiti
cirilice .(1)
Medjutim, ne treba da se zavaravamo: ugrozenost cirilice ima dublje
uzroke koje i najbolje deklaracije tesko mogu otkloniti. One se
nalaze u ugrozenosti srpskog jezika, srpske kulture i duhovnosti i
jos dublje, u ugrozenosti same pripadnosti srpskom narodu.
Suocili smo se sa procesom denacionalizacije srpskog naroda. To se
izrazava u negiranju srpske istorije, podcenjivanju srpske kulture,
srpskog jezika, a onda i cirilicnog pisma. Kada se sa skupocenih
bilbordova sirom Srbije porucuje - "suocite se sa istinom", uz
neskriven prizvuk da je srpski narod kriv; kada i sa ove skupstinske
govornice najvisi predstavnici drzave propagiraju "istorijski
diskontinuitet"; kada elektronski mediji svojim serijalima
tipa "katarze" vrse masovno ispiranje mozga naroda, bez presedana u
novijoj istoriji civilizacije; kada u ovom Domu (2) gotovo nezapazeno
prolaze medjunarodni ugovori sastavljeni samo na engleskom
jeziku... . U tim uslovima govoriti samo o ogrozenosti cirilice, bilo
bi zadrzavati se na posledicama, bezati od uzroka i sustine.
Ugrozenost cirilicnog pisma je samo vrh ledenog brega ispod koga se
krije sistematski proces denacionalizacije i dezorijentacije srpskog
naroda.
U dnevnom redu ove sednice Savezne skupstine ima 11 sporazuma o
zaduzivanju zemlje na razlicite iznose , od dva do 90 miliona Evra,
zakljucenih samo na engleskom jeziku. Improvizovani, neprofesionalni
prevodi, ne samo medjunarodnih sporazuma, vec neretko i zakona, ili
zakonskih odredaba iz inostranih izvora ne odrazavaju duh srpskog
jezika i cesto su povod primedaba pa i ostrih kritika poslanika.
I to govori o neprihvatljivom odnosu Vlade i njenih sluzbi prema
srpskom jeziku kao zvanicnom jeziku u Saveznoj Republici Jugoslaviji.
Taj jezik se ne moze ni delimicno supstituisati stranim jezikom, niti
losim prevodima na srpski. Dokumenta koja dolaze pred ovaj dom kao
zakonodavno telo, moraju imati originale na srpskom jeziku. Na to
obavezuje clan 15 Ustava Savezne Republike Jugoslavije koji glasi: "U
Saveznoj Republici Jugoslaviji u sluzbenoj upotrebi je srpski jezik."
Ne mozemo zastititi ni srpski jezik ni cirilicno pismo ako ovaj Dom ,
kao poslednja odbrana zakona i Ustava, popusti na tim principijelnim
stavovima. Nije ovde rec o lektorskim greskama, kako neko zeli da
predstavi citav problem. Nema lekture koja moze otkloniti krsenje
Ustava. Nije rec ni o tome gde je domicil, prebivaliste prevodilaca -
u Beogradu ili Podgorici. Za ovaj Dom bitno je koja dokumenta dobija
od Savezne vlade. Ko je sta od toga napisao, ili prevodio i gde - za
ovaj Dom nije od znacaja. (3)
Preoptereceni prevodioci
Ovi sporazumi, uveravam vas, bili bi vrlo lako ponisteni pred
Saveznim ustavnim sudom kao neustavni jer originali, pored engleskog,
moraju biti potpisani na srpskom jeziku.
Ne tako davno, gospodin potpredsednik Savezne vlade pozalio se , sa
ovog mesta, da je prevodilacka sluzba Savezne vlade suocena sa raznim
problemima, ukljucujuci i nedostatak prevodilaca, njihovu
preopterecenost, fluktuaciju i druge probleme. Time je pokusao da
objasni ozbiljne greske u prevodima tekstova sa engleskog, pa cak i
nekih zakona koje je Vlada dostavila Saveznoj skupstini na usvajanje,
a koji, ocigledno, sadrze i odredbe lose prevedene iz originala na
engleskom jeziku.
To je jedno fakticno pitanje, ali nije izvinjenje za nepostovanje
osnovnih pravila i profesionalnih standarda.
Predlazem da ovaj Dom zakljuci da se ono sto se Skupstini dostavlja
kao prevod sa engleskog, ili sa drugih jezika, na srpski jezik,
obavezno mora biti overeno od ovlascenih prevodilaca. Jer, ako je, na
primer, za postupanje opstinskih organa, po dokumentu na stranom
jeziku potreban prevod overen od ovlascenog sudskog tumaca, onda
utoliko vise ima razloga da prevodi koji se dostavljaju Saveznoj
skupstini budu overeni od ovlacenih prevodilaca. Inace, bicemo
suoceni sa stalnim razvodnjavanjem kriterijuma o postovanju zvanicnog
jezika i pisma, a srpski jezik i cirilica bice jos ugrozeniji nego
sada.
Napomena: Deklaracija o zastiti cirilice usvojena je u Vecu gradjana
velikom vecinom poslanika vladajucih i opozicionih partija, i pored
negativnog misljenja Savezne vlade.
(1) Deklaraciju su predlozili Ljiljana Colic, Zelidrag Nikcevic,
Ranko Kordic, Borivoje Mijatovic, Milos Jevtic i Aleksandar Pravdic -
poslanici u Vecu gradjana, i Radoje Prica i Rista Trajkovic,
poslanici u Vecu republika
(2) Odnosi se na Vece gradjana Savezne skupstine SRJ
(3) Potpredsednik Savezne vlade Miroljub Labus je sa govornice Veca
gradjana, pored ostalog, izjavio da je prevod sprazuma kritikovanog u
raspravi na sednici Veca, uradjen u Vladi Republike Crne Gore.
office@...
Datum: 07 decembar 2002
Ugrozenost cirilice - vrh ledenog brega
Zivadin Jovanovic
Rec na sednici Veca gradjana 14 novembra 2002. g. povodom predloga
Deklaracije o zastiti cirilice
Cirilica je ugrozena. Zato podrzavam predlog Deklaracije o zastiti
cirilice .(1)
Medjutim, ne treba da se zavaravamo: ugrozenost cirilice ima dublje
uzroke koje i najbolje deklaracije tesko mogu otkloniti. One se
nalaze u ugrozenosti srpskog jezika, srpske kulture i duhovnosti i
jos dublje, u ugrozenosti same pripadnosti srpskom narodu.
Suocili smo se sa procesom denacionalizacije srpskog naroda. To se
izrazava u negiranju srpske istorije, podcenjivanju srpske kulture,
srpskog jezika, a onda i cirilicnog pisma. Kada se sa skupocenih
bilbordova sirom Srbije porucuje - "suocite se sa istinom", uz
neskriven prizvuk da je srpski narod kriv; kada i sa ove skupstinske
govornice najvisi predstavnici drzave propagiraju "istorijski
diskontinuitet"; kada elektronski mediji svojim serijalima
tipa "katarze" vrse masovno ispiranje mozga naroda, bez presedana u
novijoj istoriji civilizacije; kada u ovom Domu (2) gotovo nezapazeno
prolaze medjunarodni ugovori sastavljeni samo na engleskom
jeziku... . U tim uslovima govoriti samo o ogrozenosti cirilice, bilo
bi zadrzavati se na posledicama, bezati od uzroka i sustine.
Ugrozenost cirilicnog pisma je samo vrh ledenog brega ispod koga se
krije sistematski proces denacionalizacije i dezorijentacije srpskog
naroda.
U dnevnom redu ove sednice Savezne skupstine ima 11 sporazuma o
zaduzivanju zemlje na razlicite iznose , od dva do 90 miliona Evra,
zakljucenih samo na engleskom jeziku. Improvizovani, neprofesionalni
prevodi, ne samo medjunarodnih sporazuma, vec neretko i zakona, ili
zakonskih odredaba iz inostranih izvora ne odrazavaju duh srpskog
jezika i cesto su povod primedaba pa i ostrih kritika poslanika.
I to govori o neprihvatljivom odnosu Vlade i njenih sluzbi prema
srpskom jeziku kao zvanicnom jeziku u Saveznoj Republici Jugoslaviji.
Taj jezik se ne moze ni delimicno supstituisati stranim jezikom, niti
losim prevodima na srpski. Dokumenta koja dolaze pred ovaj dom kao
zakonodavno telo, moraju imati originale na srpskom jeziku. Na to
obavezuje clan 15 Ustava Savezne Republike Jugoslavije koji glasi: "U
Saveznoj Republici Jugoslaviji u sluzbenoj upotrebi je srpski jezik."
Ne mozemo zastititi ni srpski jezik ni cirilicno pismo ako ovaj Dom ,
kao poslednja odbrana zakona i Ustava, popusti na tim principijelnim
stavovima. Nije ovde rec o lektorskim greskama, kako neko zeli da
predstavi citav problem. Nema lekture koja moze otkloniti krsenje
Ustava. Nije rec ni o tome gde je domicil, prebivaliste prevodilaca -
u Beogradu ili Podgorici. Za ovaj Dom bitno je koja dokumenta dobija
od Savezne vlade. Ko je sta od toga napisao, ili prevodio i gde - za
ovaj Dom nije od znacaja. (3)
Preoptereceni prevodioci
Ovi sporazumi, uveravam vas, bili bi vrlo lako ponisteni pred
Saveznim ustavnim sudom kao neustavni jer originali, pored engleskog,
moraju biti potpisani na srpskom jeziku.
Ne tako davno, gospodin potpredsednik Savezne vlade pozalio se , sa
ovog mesta, da je prevodilacka sluzba Savezne vlade suocena sa raznim
problemima, ukljucujuci i nedostatak prevodilaca, njihovu
preopterecenost, fluktuaciju i druge probleme. Time je pokusao da
objasni ozbiljne greske u prevodima tekstova sa engleskog, pa cak i
nekih zakona koje je Vlada dostavila Saveznoj skupstini na usvajanje,
a koji, ocigledno, sadrze i odredbe lose prevedene iz originala na
engleskom jeziku.
To je jedno fakticno pitanje, ali nije izvinjenje za nepostovanje
osnovnih pravila i profesionalnih standarda.
Predlazem da ovaj Dom zakljuci da se ono sto se Skupstini dostavlja
kao prevod sa engleskog, ili sa drugih jezika, na srpski jezik,
obavezno mora biti overeno od ovlascenih prevodilaca. Jer, ako je, na
primer, za postupanje opstinskih organa, po dokumentu na stranom
jeziku potreban prevod overen od ovlascenog sudskog tumaca, onda
utoliko vise ima razloga da prevodi koji se dostavljaju Saveznoj
skupstini budu overeni od ovlacenih prevodilaca. Inace, bicemo
suoceni sa stalnim razvodnjavanjem kriterijuma o postovanju zvanicnog
jezika i pisma, a srpski jezik i cirilica bice jos ugrozeniji nego
sada.
Napomena: Deklaracija o zastiti cirilice usvojena je u Vecu gradjana
velikom vecinom poslanika vladajucih i opozicionih partija, i pored
negativnog misljenja Savezne vlade.
(1) Deklaraciju su predlozili Ljiljana Colic, Zelidrag Nikcevic,
Ranko Kordic, Borivoje Mijatovic, Milos Jevtic i Aleksandar Pravdic -
poslanici u Vecu gradjana, i Radoje Prica i Rista Trajkovic,
poslanici u Vecu republika
(2) Odnosi se na Vece gradjana Savezne skupstine SRJ
(3) Potpredsednik Savezne vlade Miroljub Labus je sa govornice Veca
gradjana, pored ostalog, izjavio da je prevod sprazuma kritikovanog u
raspravi na sednici Veca, uradjen u Vladi Republike Crne Gore.
L'ALBERELLO DI NATALE
E' stato spedito dalla Croazia a fine novembre l'albero di Natale da
esporre quest'anno in Piazza San Pietro a Roma. Si tratta di un abete
alto 28 metri e del peso di sette tonnellate.
L'usanza di tagliare l'abete alla base senza estirparne le radici desta
come al solito l'indignazione delle persone dotate di una minima
sensibilita' ambientalista. Ma in questo caso l'indignazione dovrebbe
essere molto piu' grande, poiche' l'albero proviene dalle montagne di
Gorski Kotar, nella regione di Delnice (tra Fiume e Zagabria),
"etnicamente ripulita" di tutta la popolazione cristiano-ortodossa dalle
truppe neonaziste di Tudjman: non e' dunque solo un eufemismo dire che
quell'albero si e' nutrito del sangue versato sul terreno nella guerra
fratricida scatenata dai "cattolicissimi" nazionalisti croati nel 1991.
C'e' poco da sorprendersi: il papa si e' recato in visita di cortesia
nella Croazia di Tudjman ben due volte, nel 1994 e nel 1998. La prima
volta l'effetto fu quello di offrire un servigio politico eccezionale a
Tudjman, alla vigilia della attuazione della "soluzione finale" contro
la minoranza serba (1995); la seconda volta il "nobile" scopo della
visita fu invece quello di beatificare il cardinale Alojzije Stepinac,
collaboratore del nazista Ante Pavelic e dunque corresponsabile del
genocidio attuato nello Stato Croato Indipendente (1941-1944; si veda:
"L'Arcivescovo del genocidio", di M.A. Rivelli, Kaos edizioni 1999).
L'"innocuo alberello natalizio" e' stato benedetto alla partenza dal
vescovo di Fiume, monsignor Ivan Devcic. Il 17 dicembre in Vaticano
l'albero sara' ufficialmente consegnato a Giovanni Paolo II dal
presidente croato Stipe Mesic, in visita privata in Vaticano per tre
giorni. Saranno giornate utili anche a preparare una ulteriore visita
del Papa in Croazia, per il maggio 2003, tappe previste: Fiume e Trsat.
Quest'ultima e' meta di pellegrinaggio per i croati, che credono che di
li' "gli angeli avrebbero trafugato la casetta di Maria, trasportandola
a Loreto". Tanti pellegrini croati sono anche attesi a Roma, a dar man
forte a Wojtyla e Mesic in occasione della cerimonia della consegna
dell'"alberello di Natale".
(A cura di I.Istrijan ed I.Slavo. Fonti:
http://www.ansa.it/balcani/croazia/20021129192732402161.html ;
"Slobodna Dalmacija": Utanaceni kalendar i narav posjeta hrvatskog
Predsjednika Vatikanu. PAPA CE 16. PROSINCA PRIMITI STIPU MESICA U
PRIVATNU AUDIJENCIJU.
"...dan kasnije na Trgu sv. Petra odrzat ce se svecanost u povodu
postavljanja bozicnog drva koje Hrvatska daruje Papi...")
E' stato spedito dalla Croazia a fine novembre l'albero di Natale da
esporre quest'anno in Piazza San Pietro a Roma. Si tratta di un abete
alto 28 metri e del peso di sette tonnellate.
L'usanza di tagliare l'abete alla base senza estirparne le radici desta
come al solito l'indignazione delle persone dotate di una minima
sensibilita' ambientalista. Ma in questo caso l'indignazione dovrebbe
essere molto piu' grande, poiche' l'albero proviene dalle montagne di
Gorski Kotar, nella regione di Delnice (tra Fiume e Zagabria),
"etnicamente ripulita" di tutta la popolazione cristiano-ortodossa dalle
truppe neonaziste di Tudjman: non e' dunque solo un eufemismo dire che
quell'albero si e' nutrito del sangue versato sul terreno nella guerra
fratricida scatenata dai "cattolicissimi" nazionalisti croati nel 1991.
C'e' poco da sorprendersi: il papa si e' recato in visita di cortesia
nella Croazia di Tudjman ben due volte, nel 1994 e nel 1998. La prima
volta l'effetto fu quello di offrire un servigio politico eccezionale a
Tudjman, alla vigilia della attuazione della "soluzione finale" contro
la minoranza serba (1995); la seconda volta il "nobile" scopo della
visita fu invece quello di beatificare il cardinale Alojzije Stepinac,
collaboratore del nazista Ante Pavelic e dunque corresponsabile del
genocidio attuato nello Stato Croato Indipendente (1941-1944; si veda:
"L'Arcivescovo del genocidio", di M.A. Rivelli, Kaos edizioni 1999).
L'"innocuo alberello natalizio" e' stato benedetto alla partenza dal
vescovo di Fiume, monsignor Ivan Devcic. Il 17 dicembre in Vaticano
l'albero sara' ufficialmente consegnato a Giovanni Paolo II dal
presidente croato Stipe Mesic, in visita privata in Vaticano per tre
giorni. Saranno giornate utili anche a preparare una ulteriore visita
del Papa in Croazia, per il maggio 2003, tappe previste: Fiume e Trsat.
Quest'ultima e' meta di pellegrinaggio per i croati, che credono che di
li' "gli angeli avrebbero trafugato la casetta di Maria, trasportandola
a Loreto". Tanti pellegrini croati sono anche attesi a Roma, a dar man
forte a Wojtyla e Mesic in occasione della cerimonia della consegna
dell'"alberello di Natale".
(A cura di I.Istrijan ed I.Slavo. Fonti:
http://www.ansa.it/balcani/croazia/20021129192732402161.html ;
"Slobodna Dalmacija": Utanaceni kalendar i narav posjeta hrvatskog
Predsjednika Vatikanu. PAPA CE 16. PROSINCA PRIMITI STIPU MESICA U
PRIVATNU AUDIJENCIJU.
"...dan kasnije na Trgu sv. Petra odrzat ce se svecanost u povodu
postavljanja bozicnog drva koje Hrvatska daruje Papi...")
VERSIONI DISCORDANTI
Dopo avere diffuso la notizia di "Radio Free Europe" secondo cui il
governo jugoslavo avrebbe ritirato la denuncia contro la NATO
presentata nel 1999 alla Corte Internazionale di Giustizia, siamo
venuti a conoscenza di un dispaccio ANSA che sostiene l'opposto: e
cioe' che il governo jugoslavo ha deciso a maggioranza "di NON
ritirare la causa intentata contro alcuni paesi della Nato per i raid"
(si veda:
http://www.ansa.it/balcani/jugoslavia/20021202124732403614.html ).
Le due versioni dei fatti concordano su di un unico punto: e cioe' sul
fatto che il ministro Svilanovic - che appartiene al settore piu'
vicino a Djindjic, dunque oltranzista filo-NATO - vuole assolutamente
far ritirare la denuncia per compiacere i suoi burattinai stranieri.
--- In This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it., "Coordinamento Nazionale per
la Jugoslavia" ha scritto:
PRECONDIZIONI
Il ministro degli Esteri jugoslavo Goran Svilanovic il 2 dicembre ha
annunciato che il governo jugoslavo ha ritirato la denuncia contro la
NATO presentata nel 1999 alla Corte Internazionale di Giustizia
(fonte: "The Balkan Times"). Il ritiro della denuncia e' una delle
precondizioni per la associazione a diverse organizzazioni
internazionali, compreso il Consiglio d'Europa ed il programma NATO
"Partnership for Peace". Si tratta della ennesima archiviazione di
procedimenti penali riguardanti la aggressione NATO della primavera
1999, dopo l'insabbiamento delle denunce presentate in molti paesi
europei ed al "Tribunale" dell'Aia contro i governanti NATO
responsabili dei crimini contro la popolazione jugoslava.
http://www.rferl.org/newsline/2002/12/4-SEE/see-031202.asp
Radio Free Europe/Radio Liberty
December 3, 2002
YUGOSLAVIA TO DROP LAWSUIT AGAINST NATO
Foreign Minister Goran Svilanovic announced on 2
December that the Yugoslav government has dropped a
lawsuit filed against NATO with the International
Court of Justice, "The Balkan Times" reported.
Dropping the lawsuit is one of the preconditions for
membership in a number of international organizations,
including the Council of Europe and NATO's Partnership
for Peace program. UB
--- Fine messaggio inoltrato ---
Dopo avere diffuso la notizia di "Radio Free Europe" secondo cui il
governo jugoslavo avrebbe ritirato la denuncia contro la NATO
presentata nel 1999 alla Corte Internazionale di Giustizia, siamo
venuti a conoscenza di un dispaccio ANSA che sostiene l'opposto: e
cioe' che il governo jugoslavo ha deciso a maggioranza "di NON
ritirare la causa intentata contro alcuni paesi della Nato per i raid"
(si veda:
http://www.ansa.it/balcani/jugoslavia/20021202124732403614.html ).
Le due versioni dei fatti concordano su di un unico punto: e cioe' sul
fatto che il ministro Svilanovic - che appartiene al settore piu'
vicino a Djindjic, dunque oltranzista filo-NATO - vuole assolutamente
far ritirare la denuncia per compiacere i suoi burattinai stranieri.
--- In This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it., "Coordinamento Nazionale per
la Jugoslavia" ha scritto:
PRECONDIZIONI
Il ministro degli Esteri jugoslavo Goran Svilanovic il 2 dicembre ha
annunciato che il governo jugoslavo ha ritirato la denuncia contro la
NATO presentata nel 1999 alla Corte Internazionale di Giustizia
(fonte: "The Balkan Times"). Il ritiro della denuncia e' una delle
precondizioni per la associazione a diverse organizzazioni
internazionali, compreso il Consiglio d'Europa ed il programma NATO
"Partnership for Peace". Si tratta della ennesima archiviazione di
procedimenti penali riguardanti la aggressione NATO della primavera
1999, dopo l'insabbiamento delle denunce presentate in molti paesi
europei ed al "Tribunale" dell'Aia contro i governanti NATO
responsabili dei crimini contro la popolazione jugoslava.
http://www.rferl.org/newsline/2002/12/4-SEE/see-031202.asp
Radio Free Europe/Radio Liberty
December 3, 2002
YUGOSLAVIA TO DROP LAWSUIT AGAINST NATO
Foreign Minister Goran Svilanovic announced on 2
December that the Yugoslav government has dropped a
lawsuit filed against NATO with the International
Court of Justice, "The Balkan Times" reported.
Dropping the lawsuit is one of the preconditions for
membership in a number of international organizations,
including the Council of Europe and NATO's Partnership
for Peace program. UB
--- Fine messaggio inoltrato ---